Την ανάσα σου νιώθω καιρό μετά, κ εκεί που η καρδιά κ το σώμα υπολειτουργούν* μέσα στη νύχτα ένα χάδι κοφτερό σαν λεπίδα, έρχεται να με κομματιάσει και να μου θυμίσει ότι είμαι και εγώ άνθρωπος. Σπάζω πέφτω, σηκώνομαι, προσπαθώ ξανά, πάλι πέφτω και προπάντων ότι για όλους πάντα υπάρχει αυτή η μια… Δεν είναι […]
Uncategorized
Ο ήχος που τρυπά το σκότος
Ήταν ένα απόγευμα του Γενάρη, κρύο και σκοτεινό. Εγώ χαμένος μέσα στο δικό μου σκότος, ούτε μια γραμμή δεν μπόρεσα να κάνω ούτε μια μουτζούρα πάνω στην παλέτα μου. Ξαφνικά ένας διαπεραστικός ήχος θα σπάσει τη λήθη. Τηλέφωνο να ήταν κουδούνι ούτε και ξέρω, ήταν τόσο δυνατός που τρύπησε την ψυχή μου. Το μόνο που
Ο ήχος που τρυπά το σκότος Read More »
Το Νερό Ως στοιχειο
Κοίτα το νερό πως κινείται, δεν έχει ανάγκη χώρου η χρόνου δεν απορεί δεν ενίσταται δεν επιζητεί τίποτε απλά υπάρχει η μάλλον συνυπάρχει αρμονικά. Δεν έχει καμία ανάγκη είναι ευέλικτο και δε σταματά πουθενά. Είναι ικανό να παράγει κίνηση και ενέργεια. Ακόμα και τα βράχια που χτυπάει αγαπητικά με το χρόνο, τα σμιλεύει· με υπομονή,
Το Νερό Ως στοιχειο Read More »
Οι μάσκες
December 25 2024 Οι μάσκες. Είδα και γνώρισα διαφόρων ειδών ανθρώπους, όλα αυτά στα λίγα χρόνια που ζω 41 στον αριθμό.Αλλοι ήταν έτσι και άλλοι αλλιώς ας πούμε τι σημασία έχει; Μήπως έχω νομίζεις την αυταπάτη ότι είμαι τέλειος; Αν ψάξεις στο ποτήρι μου θα βρεις τις μάσκες που μου φόρεσαν αλλά κι αυτές που
